Factoring

Factoring wordt vaak gebruikt als een verzamelwoord voor financiering van debiteuren, inkoop en voorraden, alsmede debiteurenbeheer.
Meestal wordt met factoring een vorm van debiteurenfinanciering bedoeld, waarbij de debiteurenportefeuille wordt uitbesteed aan een extern bedrijf dat zorgt voor de afhandeling van de debiteuren. Het externe bedrijf, de factor, neemt de afhandeling van debiteuren over en ontvangt daarvoor meestal een percentage van de omzet. Het bedrijf dat de debiteuren uitbesteedt, ontvangt direct bij verkoop het verkoopbedrag minus een percentage van de factormaatschappij. De factor geeft per debiteur limieten af waarbinnen de aangesloten onderneming kan leveren. Naast financiering van debiteuren wordt ook het beheer van de debiteurenportefeuille aan de factormaatschappij overgedragen. Daardoor is factoring van debiteuren zeer geschikt voor groeiende bedrijven, omdat de omvang van de financiering meegroeit met de omvang van de debiteurenportefeuille.

Naast een vorm van debiteurenfinanciering kan factoring ook worden ingezet voor de financiering van voorraden en inkopen. Voorraden aanhouden is voor ondernemingen zeer kapitaalintensief. Financiering van de voorraad geeft ondernemingen met voorraden de mogelijkheid te blijven investeren. Factormaatschappijen bieden voorraadfinanciering aan in combinatie met debiteurenfinanciering. Door een factormaatschappij kan gefinancierd worden op betaalde voorraad die in Nederland ligt opgeslagen. Daarbij bedragen de financierings-percentages tot 60% van de actuele waarde. Van belang is dat het courante voorraad betreft, waarbij vooruitbestelde voorraad zich beter leent voor financiering.
Inkoop van goederen door een onderneming gaat ten koste van de liquide middelen. Inkoopfinanciering door een factormaatschappij is mogelijk op basis van de (aantoonbaar) voorverkochte (lees orders) inkopen, gerelateerd aan de inkoopwaarde van de goederen. Daarbij bedragen de financieringspercentages tot 60% van de actuele waarde.

Welke vormen van factoring zijn er?
Er zijn verschillende vormen van factoring te onderscheiden, bijvoorbeeld traditionele factoring, american factoring en reverse factoring. Een belangrijk aspect bij de traditionele vorm van factoring is de debiteurenportefeuille en de spreiding van deze debiteuren. Bij de factoringsvormen american en reverse is een spreiding in de debiteurenportefeuille niet van belang en daarom meer toegankelijk voor bedrijven met een kredietbehoefte.
Bij traditionele factoring wordt op basis van de totale omzet en afhankelijk van een vrij groot aantal voorwaarden een rekening courant krediet verstrekt. De aanbieders van deze vorm van factoring zijn voornamelijk banken. Bij american factoring wordt gefinancierd op basis van cessie van vorderingen. Doordat deze factormaatschappijen zich richten op de debiteur van de overgedragen facturen en nauwlettend de geleverde prestatie in het oog houden, kan er al vrij snel tot financiering overgegaan worden. Reverse factoring, ook wel supply chain finance genoemd, is voornamelijk populair in de sectoren waar de strategische relatie tussen leveranciers en afnemers van belang is.
Factoring is mogelijk waarbij er uitsluitend sprake is van bevoorschotting van debiteurenvorderingen. Daarnaast zijn er uitgebreidere mogelijkheden waarbij ook het volledige debiteurenbeheer (credit management) wordt uit besteed aan een factoringmaatschappij, eventueel inclusief invordering en incasso van openstaande vorderingen.

Wie zijn de aanbieders van factoring?
Er zijn heel veel verschillende factoringmaatschappijen in Nederland, die allemaal onderling verschillen in acceptatie, mogelijkheden en tarieven. Enkele bekende namen zijn ING en ABN Amro Commercial Finance, DAS Factoring en De Lage Landen.

Welke voor- en nadelen zijn er in algemene zin te benoemen?
Een groot voordeel van factoring is dat een ondernemer niet meer afhankelijk is van het moment dat de debiteuren betalen. Hierdoor kunnen uitgaven vaak beter gepland worden.
Door middel van factoring kan soms al binnen twee dagen na het verzenden van een factuur over het geld beschikt worden, waardoor het werkkapitaal toeneemt en daarmee ook de liquiditeitspositie van een onderneming.
Kenmerkend voor factoring is daarnaast de flexibele hoogte van de maximaal te verkrijgen financiering. Als de omzet stijgt, stijgt immers de kredietruimte mee. Dit kan voor sterk expanderende ondernemingen een belangrijk argument zijn bij hun keuze voor factoring, aangezien een traditionele financiering gebonden is aan een kredietplafond.
De verstrekkingsnormen bij factoring zijn doorgaans ruimer dan bij bancaire financieringen. Zo kunnen bijvoorbeeld ook zonder problemen buitenlandse debiteuren in de dekking worden meegenomen en geldt als bevoorschotting gemiddeld 80% tot 90% van de uitstaande debiteuren. Bij een traditionele debiteurenfinanciering door een bank is dit meestal beperkt tot maximaal 60% of 70% in geval van verzekerde debiteuren.